Przeprowadzenie badania poziomu natężenia dźwięku w naszej świetlicy szkolnej.
Cisza i spokój w szkole to nie tylko brak hałasu – to przede wszystkim podstawa dobrego dnia i skutecznego „ładowania naszych wewnętrznych baterii” po trudnych lekcjach. Świetlica powinna być miejscem, w którym każdy uczeń czuje się swobodnie i może odpocząć. Niestety, hałas to taki niewidzialny złodziej energii: sprawia, że szybciej się męczymy, trudniej nam się skupić na zabawie, a po powrocie do domu czujemy się rozdrażnieni.
Naszym celem było sprawdzenie, jak głośno jest naprawdę w różnych zakamarkach świetlicy i w różnych porach dnia. Chcieliśmy uchwycić momenty, w których robi się zbyt głośno, abyśmy mogli wspólnie wymyślić sposób na to, by świetlica w Kaniowie była jeszcze przyjaźniejsza.
Jak i gdzie mierzono hałas?
Pomiary wykonaliśmy 22 stycznia 2026 roku w ramach działań szkolnego koła naukowego programu Laboratoria Przyszłości. Aby wynik był rzetelny, wybraliśmy trzy punkty, które najlepiej pokazują życie naszej świetlicy:
- Wejście do świetlicy: To miejsce, gdzie zawsze coś się dzieje – ktoś wchodzi, ktoś wychodzi, a ruch jest największy.
- Miejsce centralne: Tu zazwyczaj bawi się najwięcej osób i powstaje najwięcej dźwięków podczas wspólnych gier.
- Biurko wychowawców: Miejsce pracy nauczycieli, gdzie ważna jest możliwość spokojnej rozmowy z uczniem.
Badanie przeprowadziliśmy w dwóch seriach. Pierwsza (godz. 13:21) trwała około 18 minut. Druga (godz. 14:26) była dłuższa i trwała około 26 minut. Dzięki temu, że drugi pomiar był dłuższy, udało nam się dokładniej zarejestrować „popołudniowy szczyt”, kiedy najwięcej dzieci kończy lekcje i przychodzi do świetlicy. Zobaczmy, co pokazały nasze urządzenia.
Wyniki, analiza danych
Siłę dźwięku mierzymy w decybelach (dB). Działa to trochę jak termometr – im wyższa liczba, tym „goręcej” (czyli głośniej) robi się dla naszych uszu. Poniższa tabela przedstawia wyniki z obu sesji pomiarowych.
Punkt pomiarowy
Sesja 1 (13:21) - Min
Sesja 1 (13:21) - Średnia
Sesja 1 (13:21) - Max
Sesja 2 (14:26) - Min
Sesja 2 (14:26) - Średnia
Sesja 2 (14:26) - Max
Wejście do świetlicy
35,8 dB
61,4 dB
87,2 dB
36,2 dB
64,9 dB
95,5 dB
Miejsce centralne
32,6 dB
61,0 dB
79,6 dB
26,2 dB
63,6 dB
86,5 dB
Biurko wychowawców
33,5 dB
61,4 dB
82,0 dB
27,1 dB
63,7 dB
87,8 dB
Co z tego wynika? Dane jasno pokazują, że po godzinie 14:00 w świetlicy robi się znacznie głośniej. To wtedy kończą się ostatnie lekcje i w sali przybywa osób. Rekordowy wynik 95,5 dB zanotowany przy wejściu to moment krytyczny – taki poziom hałasu jest już bardzo męczący. Co ciekawe, zanotowaliśmy też wynik 26,2 dB (w centrum sali podczas drugiej sesji). To dowód na to, że nasza świetlica potrafi być bardzo cicha i spokojna, jeśli tylko tego chcemy!
Co oznacza natężenie dźwięku w decybelach, porównanie do dźwięków z życia codziennego
Suche liczby trudno sobie wyobrazić, dlatego porównajmy nasze wyniki do sytuacji, które znacie z domu lub podwórka:
- Około 26–35 dB (nasze minima): Szept lub cichutka biblioteka. W takich warunkach odpoczywamy najlepiej.
- Około 60–65 dB (nasza średnia): Normalna rozmowa dwóch osób. To poziom, który pozwala nam na swobodną komunikację bez krzyczenia.
- Około 85–95 dB (nasze maksima): To już poziom pracującej kosiarki spalinowej, głośnego motocykla lub krzyku tuż przy uchu.
Musicie wiedzieć, że przebywanie w hałasie sięgającym 95 dB przez dłuższy czas nie jest tylko nieprzyjemne – ono szkodzi! Może powodować ból głowy, rozdrażnienie i sprawiać, że czujemy się bardzo zmęczeni, mimo że wcale nie biegaliśmy na wf-ie. Skoro wiemy, że bywa u nas za głośno, czas na plan działania!
